Nuri Can

ADRESİNİ KİMSE BİLMİYOR

İçimde bir şeyler eriyor her gece
Sancılı ve sessiz
Akıp gidiyor bilmediğim yolculuklara
Suskularla örüyor alnımı zaman
Ah aldığını geri vermiyor yıllar

Umutlar kırılıyor iç çekişlerimde
Düş bahçelerimde çiçekler üşüyor
Yıkılıyor yıllarca kurduğum hayaller
Yedi kat yerin altında haykırılarım
Ah sesimi kimse duymuyor

Yoruldum yıllarca kendimi taşımaktan
Bir serseri gibi yaşamaktan yoruldum
İçimde tutsak kaldı geçen günler
Dönüp bakamam geriye
Rüyalarım sende kaldı
Ümitlerim sende
Ah adresini kimse bilmiyor

Hazanların estiği okyanuslardan
Bir hasret türküsüydü gelip geçen ömrümden
Benki yıllardır gurbeti içimde yaşıyan taşıyan adam
yüzümde bin yıllık depremin kederi
her gece bir başka ölen bir başka dirilen

kalbim kaç yılda büyüttün bu narlı çiçeği
ah yaralı ırmağım ezgili türküm

önce sesini yitirdim
sevgini sevincini
sonra kendimi, yüreğimi

bir yanım ellerin parmakların
bir yanım gözlerin dudakların
rüyalarım sende kaldı
ümitlerim sende
ah adresini kimse bilmiyor
Nuri CAN