Ne Vakit

Ne Vakit Ne vakit güneþ batsa Hüzün düþer içime Karanlýk sarar düþümü Sessizlik düðümlenir Dilime kulaðýma Ne vakit baþýmý yastýða koysam Korkarým tekrar uyunmamaktan Korkarým kabuslardan Seni yineden görememekten Ne vakit vakit kaybetsem Üzülürüm geçen herþeye Koþup tutmak isterim Amma nafile ne münkün Ne vakit þafak sökse Fýrlarým yataktan Güneþin doðuþunu seyrederim Güler adeta dünyaya Ne vakit vakti gelse gülüm Özlerim seni doyamayacagým kadar Seninle olan her vaktimin Saniyesinin kýymetini anlarým