Kaçma
“sırtımdaki sevgili’ye”
Kafama “köpek öldüren”den birkaç darbe yemişim,
Ellerimde öksüz/yetim bir korkunun diş izleri,
Taze giydiğim gömleğim, sahibi belirsiz rh(+),
Can dostumun yüzüne nefreti işlemişler,
Gözlerini gelecek kaygısı taşımayan perdelerle örtmüşler,
“deniz” kıskandıran saçlarım şimdilik başka telde,
Sırtımda kaçak silah yüzüme doğru dikilmiş susta,
Ölmeyi kabullenemedim ilk defa
Gururumu ezip kaçıyorum silahlardan,
Ölmekten korkmuyorum biliyorum,
Ama aşksız ölmemek için kaçıyorum boşluğa.
Rüzgarın yanık uğultusuyla
Eli kanlı vurguncunun yanında üşüyorum,
Belalarımı divitleyen kalabalığın nezaretinle,
Yarım uykularımı öldüren piçlere bileniyorum.
Acılarımı bende bıraktığın sevdan’la örtüyorum,
Ömre cellat gibiyim, krala zafer, hastaya umut,
Aşka çocuk gibiyim,
Beni kabul etmeyen hücre karanlığında,
Adım köpek , adım puşt, adım her pislikle bir,
Yaşım nefret edilecek yaş,
Kimliğimi bilmiyorum.
Vuruyorlar yüzüme, gizli kalmış öfkeleri,
Pişmanlığın aklımdan geçmediği bu dertte,
Başıma geleceklerden, ömrüme sineceklerden,
Kanımı emeceklerden korkmuyorum.
Asi varoluşumun, çelimsiz düşlerinde,
Yarına bir, yarına gün,
Güne günlük güneşlik bir umut gizliyorum,
Yarısını lavaboda bıraktığım sakallarıma,
Hediye ediyorlar ayaklarımdaki ağrıları,
Zehirli kederler beliriyor gözümde,
Sabretmekten fışkıran,
Zihnimde beliren bir yüzün yok,
Kendi yüzüm kim bilir nerede,
Duvardaki örümceğin her adımı bir saat,
Yağmurun sesindeki suni teselli dindiriyor
Büyülenmiş yüreğimin kızıllaşmış isyanını.
Birazdan yorulurum, yaşamaktan, şehirden,
Birazdan yorulurum üstüme suç giymekten,
Yoğrulurum sefillerin içinde beklemekten,
Yol olurum kendime beynimdeki ölümden,
İntiharım yok olur, uykusuzluğumun piçinden
Lanetler yollarım, bir intizar, iki dua,
Yitik hayallerin ertesinden
Uzaktaki sevgiliye sarılırım zuladaki gücümle,
Yağmur biter,ruhum olur,
Gökkuşağında izlenen beyaz.
Birazdan ayrılırım yaşamaktan, şehirden,
Birazdan ayrılırım, zincirli nezaretten
Geride bana şahit tek bir köpek bırakmam.
İnsanlarımın kafasından silerim tüm ömrümü
Toprağa saklarım cesedimi
Kendi savaşımın en cesur şehidini,
Yaşadıklarım bilinmez,
Sakladıklarım hep bende,
Sevgiliye eyvallah çekip giderim,
Cinayetlerim geride,
Ceza’larım cennette,
Yüzüm kefen ertesinde,
Ömrüme “kurşun siktir” çekip giderim...
Başla...

Umut taydaş “cyran – o “
18.05.1998
“şiir bir defada bitmeli”

[ Yorum Ekle |  Arkadaşınıza Gönderin |  Yazdır ]