Ne vakit

Ne vakit güneþ batsa
Hüzün düþer içime
Karanlýk sarar düþümü
Sessizlik düðümlenir
Dilime kulaðýma

Ne vakit baþýmý yastýða koysam
Korkarým tekrar uyunmamaktan
Korkarým kabuslardan
Seni yineden görememekten

Ne vakit vakit kaybetsem
Üzülürüm geçen herþeye
Koþup tutmak isterim
Amma nafile ne münkün

Ne vakit þafak sökse
Fýrlarým yataktan
Güneþin doðuþunu seyrederim
Güler adeta dünyaya

Ne vakit vakti gelse gülüm
Özlerim seni doyamayacagým kadar
Seninle olan her vaktimin
Saniyesinin kýymetini anlarým

[ Yorum Ekle |  Arkadaşınıza Gönderin |  Yazdır ]