Ateşin çocuğu

(mazlum doğan nın anısına)

Kaç zamandır
Bu kadim günü beklemiştin
Kimseler duymadı sesini
Ne tarihlere kuşandı sevdanın ateşi
Ne de mücadeleni yarıda bırakacak en küçük eylemini

(düş)ün gerçekleşmişti
Kemallere sözün vardı
Çift gözlerinde bir bir yoldaşlar

Yıldızların bile utandığı aysız gecede
Vahşetin ve insanın onuru kırıldığı
Amed zindanı ve ölüm hücrelerinde

Üniformalı dehaklara ders verme zamanı gelmişti

O an yaklaşmıştı

21 mart gecesi

Halkının özgürlüğü için

Newroz ateşini kendi körpecik bedenini ateşe vererek alevlendirdi

Üç kibrit çöpüne selama durdu
Ölümsüzlüğün özgürlüğün ve casaretin gecesi
Zindanın tüm karanlık hücrelerini
Namus bellediğimiz tüm kahpelikleri aydınlattın alevinle



Alev alev bedeninle

Hayrilere sözün vardı
Tüm tutsak yoldaşlara cesaret oldun
Yıktın tüm zulmün kalelerini
Yozlaşmış tüm beyin hücrecikleri alevinle bir bir yok ettin;

Bak mazlum heval!
Dörtler senin için tek nefes oldu
"mazlumun ruhu"nu
Kendi bedenlerini ateşe vererek
"dörtlerin gecesi"nde ölümsüzleştiler

Dört beden
Dört can
Dört halk
Ve ölüm

Ölüm ve tarih
Ölümde yaşamak gerekir dedi tarih
İşte o an alevlendi bedenin
Tüm halkların kardeşliği adına
Tek ses değil artık
Kırk milyon seninle yaşıyor

Mazlum heval!!

Muharrem kaplan / amed

[ Yorum Ekle |  Arkadaşınıza Gönderin |  Yazdır ]