Yaşlı bir bey, sabah erken evinden çıkmış, yolda ilerlerken, bir
bisikletlinin kendisine çarpması ile yere yuvarlanmış ve hafif yaralanmış.
Sokaktan geçenler yaşlı beyi hemen en yakın sağlık birimine
ulaştırmışlar.Hemşireler, adamcağızın yarasına pansuman yapmışlar,
ama 'biraz beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kırık veya çatlak
olup olmadığını inceleyeceklerini 'söylemişler.
Yaşlı bey huzursuzlanmış,
'acelesi olduğunu ve röntgen çektirmek için beklemek istemediğini'
söylemiş.
Hemşireler merakla acelesinin sebebini sormuş.
Adamcağız da 'karım huzur evinde kalıyor her sabah onunla kahvaltı etmeye
giderim, geç kalmak istemiyorum' demiş.
'Karınızın, siz gecikince merak edeceğini düşünüyorsunuz herhalde'demiş
hemşire.
Adam üzgün bir ifade ile
' ne yazık ki karım Alzheimer hastası ve benim kim olduğumu bilmiyor'
demiş.
Hemşireler hayretle
' madem sizin kim olduğunuzu bilmiyor neden hergün onunla kahvaltı yapmak
için koşuşturuyorsunuz' demişler.
Adam buruk bir sesle
' ama ben onun kim olduğunu biliyorum' demiş.
